Yine,yeniden önce kendim için yazmalıyım diyorum,
Ve başlıyorum.
Ocak ayından itibaren hayatım,düzenim,işim,sayamadığım
birçok şey değişime uğradı.
Önce bir okulum oldu,yaramaz öğrencilerim;sonrasında ise
bana ait olan bir evim…
Bu süreç içinde sayfama uğrayamadım,uğradıysam da çok az kaldım.
Bedenin yorgunluğu çok fazla etkilemiyor insanı;ama beynin
yorgunsa ne yaparsan yap yaşadıkların sana o kadar da keyif vermiyor.
Bize ait bir ev olsun istedim,yaşadığım evi daha da
benimsemek,dilediğim kadar değiştirmek-çok keyifli oldu-,cesaret edip geleceğe
daha iyi bir zemin hazırlamak…
Bunun için büyük bir sabır gerekiyordu ve ödülünü en iyi
şekilde aldım işte!
Bir evim oldu,birazcık da borcumJ
Evden,dekorasyonumdan bahsederim,zamanla…
Şimdi bir de başka bir okulum ve birinci sınıf öğrencilerim
var.Yeni sistemin yeni kurbanları olan çocuklar ve bana sabır ve başarılar
diliyorum.Altmış aylık öğrencimi ağlamaktan kurtarabilirsem işte o zaman
başarılı bir eğitimci olduğumu düşüneceğim.Küçük kuzucuğum dıştan ağlarken,ben
otuzdört çocuğumla içimden ağlıyorum…
Buna rağmen boğucu sıcakların ardından gelen bu tatlı serinliğe kapılıp
biraz daha dinleneyim diyorum.
Evimizde...
:)
Ezgilimelodi.
Kayıtlar
